Orzesze to miasto w województwie śląskim, w powiecie mikołowskim. Położone na południowej krawędzi Wyżyny Śląskiej. Wzdłuż ważnej drogi krajowej nr 81, łaczącej Katowice ze Skoczowem. W mieście usytuowane jest wzniesienie zwane Górą św. Wawrzyńca (339 m n.p.m.), z zabytkowym kościółkiem.
Ustne przekazy nawiązujące do starych legend przenoszą czas powstania tutejszych miejscowości od początków XI wieku.
Do XIII wieku ziemie orzeskie należały do ziemi krakowskiej, na początku XV wieku weszły w skład księstwa raciborskiego, by wreszcie po utworzeniu księstwa pszczyńskiego, pozostać przez pięć stuleci w jego granicach.
Pierwszą wzmiankę historyczną o wiosce można znaleźć w dokumentach z czasów Heleny, księżnej raciborskiej, w których wymienia się między innymi wieś rycerską Orzesze.
W 1820 w Orzeszu powstała pierwsza szkoła w odnowionym pomieszczeniu miejscowego folwarku. W 1838, z powodu rozwoju przemysłu liczba mieszkańców zaczęła gwałtownie wzrastać. Wybudowano szkołę, w której dwóch pomieszczeniach uczyło się 389 dzieci.
W 1868 powstała nowa szkoła. W tym samym roku dzieci wyznania ewangelickiego rozpoczęły naukę we własnej szkole. W 1903 wybudowano nowoczesną, odpowiadającom uwczesnym potrzebą placówkę, której fragmenty przetrwały do dziś.
W 1838 roku Franciszek Winkler wybudował i uruchomił na granicy z Ornontowicami hutę żelaza, która istniała do 1870 roku, potem przerobiono ją na fabrykę szkła. Zakład ten istnieje do dzisiaj.
W XIX w. było w Orzeszu, Jaśkowicach i Zawadzie równocześnie kilkanaście kopalń, które później połączona tworząc kopalnię "Fryderyk-Orzesze". W 1911 r. z powodu nieopłacalności pracę w kopalni zawieszono.
2 lipca 1962 roku Orzesze otrzymało prawa miejskie, jednocześnie uzyskało również prawo do posługiwania się herbem, który jest wybierany przez Radę Miejską.